Αντί προλόγου

Ξέρετε τώρα πως είναι το ποδόσφαιρο για τους αμετανόητους οπαδούς. Κρύο, ζέστη, βροχή η καύσωνας, εκεί αυτοί ξεροσταλιάζοντας στις εξέδρες. Περιμένοντας ένα γκόλ που δεν έρχεται, μια φάση που ποτέ δε γίνεταιΑλλά και κριτικάροντας, <<μωρέ ας έπαιζα εγώ και θα έβλεπες…>>. Και στο ημίχρονο ‘<<πάμε να φύγουμε, δε βλέπεις τα ίδια και τα ίδια>>. Για να είμαστε στη θέση μας στην εξέδρα ξανά με το πρώτο σφύριγμα.

Κάπως έτσι είναι και με τους Γιατρούς του Κόσμου. Ενθουσιαζόμαστε, απογοητευόμαστε , γκρινιάζουμε , φωνάζουμε, θυμώνουμε, και πάλι από την αρχή. Πίσω, εκεί στην κερκίδα.

Ε λοιπόν σε αυτή την παρέα της κερκίδας, είπαμε έτσι για αλλαγή να κατέβουμε στο γήπεδο. Να αφήσουμε τα ζήτω, τις γκρίνιες, την κριτική και να παίξουμε μπάλα. Εστω και στην απέναντι όχθη. Ότι ο καθένας μας έχει και μπορεί. Άλλος το γράψιμο, άλλος με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι, άλλος να προσπαθεί να μάθει πως θα τα αποτυπώσει στο διαδίκτυο, άλλος να ελέγχει να μην ξεχάσουμε κανένας να το στείλουμε, άλλος να μαζεύει το υλικό και όλοι μαζί να προσπαθούμε να φτιάξουμε αυτό που ονειρςυτήκαμε, ένα ‘’οδοιπορικό’’ που πρίν από όλα θα θέλαμε εμείς να διαβάζουμε. Ένα ‘’Βήμα ‘’ που στήθηκε από υλικά που μόνο εθελοντές ξέρουν πόσο πολύτιμα είναι! Αγάπη, μεράκι, κέφι.. Ξενύχτια, καφέδες, συσκέψεις συντακτών σε που εξελίσσονται σε οινοποσίες, φιλοσοφικές συζητήσεις, διαφωνίες, πολύ γέλιο, μα πάνω από όλα περίσσευμα ψυχής. Γιατί πίσω από τις γραμμές αυτές κρύβεται ένα κομμάτι από την ψυχή όλων εμάς που κατοικούμε στην απέναντι όχθη.

Δεν ξέρω αν θα καταφέρουμε να κερδίσουμε την εξέδρα. Αν θα εισπράξουμε χειροκροτήματα. Ξέρω όμως ότι η μπάλα δεν θα πετιέται έξω από το γήπεδο. Οι παίκτες δεν θα κλωτσάνε τον αντίπαλο και δεν θα βάζουν τρικλοποδιά στον συμπαίκτη. Ο διαιτητής δεν θα σφυρίζει χωρίς λόγο. Και κανένας μα κανένας δεν θα χρειαστεί ποτέ να μας φωνάξει από την κερκίδα <<πουλημένοι>>. Σ’αυτ’ο το παιγνίδι που μόλις αρχίζει σας καλούμε να πάρετε μέρος και σεις. Υπάρχουν πολλές δουλειές να γίνουν και μας λείπουν συμπαίκτες. Πάρτε μολύβι και χαρτί ,την φαντασία, το κέφι, τις ιδέες, τις αντιρρήσεις σας και κοπιάστε …στην απέναντι όχθη